فيستول مخرج،علائم و درمان

معمولاً بدنبال يک آبسه (دمل) اطراف مقعد به وجود مي آيد که معمولاً آبسه نياز به تخليه اورژانس با ليزر يا جراحي داشته و در 50 درصد موارد به دنبال درمان آبسه فرد دچار فيستول مي گردد. علامت اصلي آن ترشح چرکي طولاني مدت از يک سوراخ و گاهي چند سوراخ از اطراف مخرج مي باشد.
بنا به تعريف يک فيستول بايد حداقل 2 دهانه داشته باشد که بوسيله يک مجراي توخالي به يکديگر متصل مي شوند. اغلب فيستول هاي مخرج از غدد مترشح بلغم(muccos) مستقر در کانال مخرج منشا مي گيرند. اين غدد ابتدا عفوني مي شوند و سپس عفونت به آبسه منجر مي شود و زمانيکه آبسه باز يا پاره شود فيستول پديد مي آيد که ممکن است زير پوستي- زير مخاطي- داخل عضلاني و يا زير عضلاني باشد. و نيز فيستول مي تواند قدامي يا خلفي و يا منفرد يا مرکب يا نعل اسبي باشد.

علائم: شکايت اصلي معمولا ترشح مداوم يا متناوب است. معمولا سابقه آبسه عود کننده که خودبخود يا با جراحي تخليه شده است وجود دارد گاهي يک برجستگي که از آن چرک خارج مي شود يا بهبود يافته ديده مي شود. مجراي فيستول مانند طنابي لمس مي شود و مسير آن در مجاورت اسفنکتر و سوراخ اوليه قابل لمس است. فيستول هايي که به مدت طولاني عفوني و بدون درمان مانده اند مي توانند سبب عفونت هاي منتشر بشوند. سرطان(کارسينوم) در فيستول هايي مزمن و درمان نشده درموارد زيادي گزارش شده است و درمان موثر فيستول در واقع پيشگيري از اين واقعه است.

درمان: نکته مهم در درمان فيستول آنست که درمان داروئي به کمک آنتي بيوتيک و غيره هيچ جايگاهي نداشته و تنها درمان موثر انجام جراحي با ليزر يا بصورت سنتي مي باشد. درمان جراحي(فيستولوتومي) معمولا تنها درمان موثر است و جهت انجام آن سوراخ خارجي و داخلي(اوليه) باعبور پروب (ميله فلزي نازک و قابل انعطاف و نرم) و با استفاده از آب اکسيژنه و بلدومتيلن رقيق بايد پيدا شوند و مجرا يا مجاري فيستول بايد بطور کامل مشخص شوند و مجرا در تمامي طول آن بازunroffed شود بطوريکه فيستول به شکل يک زخم باز درآيد و بايد مطمئن شد که زخم حاصل از عمق به سطح بطور خود به خود ترميم مي شود. و در تمام روش هاي درماني اعم از جراحي معمولي و يا ليزر 5 تا 10 درصد بسته به طول و عمق فيستول احتمال عود وجود دارد.